Ιστορικά Στοιχεία

Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν χάλκινα χειρουργικά εργαλεία.

Τμήμα από τον Κώδικα του Χαμουραμπί

• Αν ένας ιατρός έχει εκτελέσει μια σοβαρή εγχείρηση με το ορειχάλκινο μαχαιρίδιο στο σώμα ενός ευγενούς και του έχει σώσει τη ζωή ή αν έχει ανοίξει ένα απόστημα στο μάτι ενός κυρίου με το ορειχάλκινο μαχαιρίδιο και του έχει σώσει το μάτι, τότε να παίρνει σαν αμοιβή 10 αργυρούς σίκλου
• Αν πρόκειται αντιθέτως για κοινό πολίτη, η αμοιβή του ιατρού να είναι 5 σίκλοι… Αν πρόκειται για δούλο, ο κύριος του δούλου να πληρώνει στον ιατρό 2 αργυρούς σίκλους.
• Αν ένας ιατρός έχει εκτελέσει μια σοβαρή εγχείρηση με το ορειχάλκινο μαχαιρίδιο στο σώμα ενός ευγενούς και του έχει προκαλέσει το θάνατο ή έχει ανοίξει ένα απόστημα στο μάτι ενός ευγενούς και του έχει προκαλέσει την απώλεια του ματιού, να του κόβεται το χέρι…
• Αν ένας ιατρός έχει εκτελέσει μια σοβαρή εγχείρηση στο σώμα ενός δούλου, που ανήκει σε κοινό πολίτη, χρησιμοποιώντας το ορειχάλκινο μαχαιρίδιο και έχει προκαλέσει το θάνατο του δούλου, να αντικαθιστά τον δούλο με άλλο δούλο…
• Αν του έχει ανοίξει με το ορειχάλκινο μαχαιρίδιο ένα απόστημα στο μάτι και έχει προκαλέσει την απώλεια του ματιού, να πληρώνει σε άργυρο το μισό της αξίας του δούλου

Ο Πάπυρος (Ebers 491) συνιστά τον χαλκό για την επίδεση εγκαύματος που έχει μολυνθεί.

~1600 π.Χ. Αρχαία Αίγυπτος

Ο Πάπυρος (Edwin Smith 46) συνιστά τον χαλκό για την απομάκρυνση της φλεγμονής (seref) από τραύμα στον θώρακα.

Παντζάμπ, Ινδία Τα βακτήρια E. coli εξουδετερώθηκαν μέσα σε 24 ώρες σε μπρούντζινα δοχεία γεμισμένα με νερό

Τηλέφεια τραύματα

Αχιλλέας και Τέλεφος
Επιτύμβια στήλη από το Herculaneum
Νάπολη, Museo Nationale

Κατά την διάρκεια της μάχης, ο Αχιλλέας κυνήγησε τον Τήλεφο. Εκείνος φοβισμένος το έβαλε στα πόδια όμως μπλέχτηκε σε ένα κλήμα αμπελιού και έπεσε. Έτσι ο Αχιλλέας κατάφερε να τον πληγώσει στον μηρό με ένα κοντάρι που ο κένταυρος Χείρωνας του είχε δώσει.

Η πληγή του Τήλεφου δεν έκλεινε κι έτσι ο Τήλεφος ρώτησε ένα μαντείο του θεού Απόλλωνα στη Λυκία το οποίο δήλωσε «ο τρώσας και ιάσεται» δηλαδή ότι «αυτός που πλήγωσε θα θεραπεύσει».

Σύμφωνα με αναφορές άλλων περί το χαμένο έργο του Ευριπίδη, ο Τήλεφος πήγε στην Αυλίδα, προσποιούμενος το ζητιάνο και ζήτησε από τον Αχιλλέα να του γιατρέψει την πληγή. Ο Αχιλλέας τού αρνήθηκε, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε ιατρικές γνώσεις. Εναλλακτικά, ο Τήλεφος κράτησε τον Ορέστη όμηρο σε αντάλλαγμα με τη βοήθεια του Αχιλλέα στη θεραπεία της πληγής. Ο Οδυσσέας συμπέρανε πως το δόρυ δημιούργησε την πληγή, άρα το δόρυ θα έπρεπε να τη γιατρέψει. Ξύσματα χαλκού από το δόρυ τοποθετήθηκαν στην πληγή και ο Τήλεφος γιατρεύτηκε.

• Βικιπαίδεια
• Gary B. Holland (1993). «Berkeley Linguistics Department – The name of Achilles:a revised etymology» (PDF). (Αγγλικά)
• Lorenzo Rocci (1956). Vocabolario Greco-Italiano. Società Ed. Dante Alighieri srl. σελ. 6. (Ιταλικά)
• Ιωάννης Κακριδής (2014). Ελληνική Μυθολογία, Τεύχος 5:Τρωικός Πόλεμος. Εκδοτική Αθηνών. σελίδες 22 – 160. (Ελληνικά)

Καταγράφεται ιατρική πράξη σε χάλκινο πινάκιο, το οποίο ανευρίσκεται και εκτίθεται σήμερα στο Ιδάλιον της Κύπρου. Η «Πινακίδα του Ιδαλίου», είναι γραμμένη στην Ετεοκυπριακή γλώσσα. Στην Ετεοκυπριακή γλώσσα (τη γλώσσα των αρχαίων προγόνων μας) ο χαλκός λεγόταν «Κύπρος». Ο συνδυασμός του άφθονου πολύτιμου μεταλλεύματος του χαλκού με τη χρήση του από την νήσο που παράγετο είχε σαν αποτέλεσμα να γεννηθεί το όνομα της Κύπρου (το Χάλκινο Νησί)

Οι αρχαίοι Έλληνες μετέδωσαν το όνομα του χαλκού (κύπρος) και στους Ρωμαίους, οι οποίοι ονόμασαν το χαλκό «cuprum».

Χαλκανθίτης για την αντιμετώπιση των ελκών – Ιπποκράτης Έλκη 12

Σκόνη καμμένου χαλκού για τον καθαρισμό συριγγίων – Ιπποκράτης Συρίγγια 3

Σκόνη χαλκού για την αντιμετώπιση οφθαλμικών νοσημάτων – Ιπποκράτης Γυναικολογία Ι, 102

Οξείδιο του χαλκού για την πρόληψη διαπύησης τραύματος – Ιπποκράτης Έλκη 13

Χαλκανθίτης ως υπόθετο για την αντιμετώπιση των αιμορροΐδων – Ιπποκράτης Αιμορροΐδες 8

Ο χειρουργός Γαληνός χρησιμοποίησε εργαλεία από κράματα χαλκού.

O Victor Burq διαπίστωσε ότι όσοι εργάζονταν με χαλκό είχαν, είχαν ανοσία στη διάρκεια της επιδημίας Χολέρας.

Το 1867 μ.Χ. Γαλλία O Victor Burq παρουσίασε τα ευρήματά του στις Γαλλικές Ακαδημίες Επιστήμης και Ιατρικής, ενημερώνοντάς τους ότι η τοποθέτηση χαλκού στο δέρμα ήταν αποτελεσματικός στην πρόληψη κάτα της χολέρας.

Το 1973, οι ερευνητές των εργαστηρίων Battelle Columbus πραγματοποίησαν μια ολοκληρωμένη έρευνα βιβλιογραφίας, τεχνολογίας και διπλώματος ευρεσιτεχνίας που ανίχνευσε την ιστορία της κατανόησης των “βακτηριοστατικών και απολυμαντικών ιδιοτήτων των επιφανειών χαλκού και κραμάτων χαλκού”, η οποία απέδειξε ότι ο χαλκός, σε πολύ μικρές ποσότητες, έχει τη δύναμη να ελέγχει ένα ευρύ φάσμα, μυκήτων, φυκών και επιβλαβών μικροβίων.

Ο P. J. Kuhn έκανε μελέτη σε αμερικανικά νοσοκομεία του 1983 απόδειξε τη δραστικότητα του χαλκού στη μείωση της τιμής του E. coli στα μπρούντζινα πόμολα πορτών.